Litouwen

Terug van weg geweest: de Westerse wereld!

Zo onvoorstelbaar hoe één kleine grens, één dunne lijn, zoveel veranderingen teweeg brengt. Het is een beetje onwezenlijk na 2 weken Belarus… We worden lichtjes zot van het overaanbod bij ons eerste bezoek aan één van de vele supermarkten. Als kleine jongetjes met een ongedekte cheque in een speelgoedwinkel gapen we naar al het lekkers en wordt het moeilijk om te bepalen wat we eerst willen proeven: het stokbrood? De brie? De salami die dit keer eruit ziet als salami? Koffiekoeken? Chocolade van een niet Russische oorsprong?

Vilnius en Minsk, nog zo’n tegenpolen, symbolisch misschien voor de 2 landen in hun geheel. Minsk is levendig, maar dan levendig vol Wit-Russen. Vilnius moet het qua levendigheid jammer genoeg van de toeristen hebben. Vilnius betekent smalle, gezellige kasseienstraatjes met kleine huisjes en veel kerken en kathedralen. Minsk betekent bombastische stalinistische meesterwerken aaneengeschakeld tot één groot, heroïsch overwinningssymbool van het Rode Leger. Vilnius heeft een winkelstraat zoals wij die in België kennen, met grote winkels vol kleding of schoenen of boeken,… In Minsk vind je wel kleding, schoenen of boeken maar verspreid over tientallen kleine winkeltjes en shoppingcentra steeds uitgebaat door opgetutte jonge of iets oudere dames die niet echt van plan zijn veel te verkopen die dag. Minsk is één grote ode aan Lenin en zijn aanhangers. Vilnius is net als gans Litouwen helemaal ontdaan van elk symbool dat nog maar een beetje kan verwijzen naar het communistische sovjetverleden, tenzij het symbool staat voor een overwinning op dit te vergeten deel van hun geschiedenis.

Een mooi symbool voor het verzet van de Litouwers tegen hun Russische overheersing zijn de ‘hills of crosses’. Dit zijn twee heuvels die compleet bedolven zijn onder de kruisbeelden en paternosters, volgens sommige schattingen loopt het aantal kruisjes en Jezusjes die hier hangen op tot 200.000. Maar onze reisgids dateert van 2007, en elke dag worden hier tientallen kruisjes aan het geheel toegevoegd door de vele pelgrims en toeristen. Deze prachtige plek bestaat volgens de legendes al eeuwen, maar werd door de Russen indertijd verwijderd en verboden. De Litouwers lieten zich echter niet zomaar uit hun veld slaan en kropen stiekem terug, hun vrije leven riskerend, om een nieuw kruisbeeldje op de heuvels te installeren. Als je ooit in de buurt mocht zijn, is deze plek zeker een bezoekje waard!

~ door joachimos op augustus 17, 2009.