De Litouwse toerist uithangen

Onze twee weekjes Litouwen lezen zo’n beetje als de betere reisgids. We rijden van toeristisch hoogtepunt naar toeristisch hoogtepunt op zoek naar ambiance en emoties. Zo komen we op mooie tot saaie, indrukwekkende tot typische plekjes, maar vooral: zo ontmoeten we honderden Litouwers en een occasionele Duitser. Want hoe je het ook draait of keert, het dagelijkse leven van de plaatselijke bevolking in deze zomerse maanden kan je enkel doorgronden door te doen zoals de Litouwers momenteel doen. Dat houdt dus in: pick-nicken, het bezoeken van grave kastelen, bergen vol kruisbeelden, barokke stadjes, en veel, heel veel rondhangen op de vele eindeloze stranden aan de Litouwse Oostzee. Want ja, we zijn weer na maanden binnenland aan de kust beland. Van Noordzee, naar Middellandse zee, over Zwarte zee naar Oostzee! En het was een blij weer zien met het verfrissende water en de typische kustsfeer die bij wijle vergelijkbaar placht te zijn met een gemiddelde zonnige zondag op den dijk in Oostende of Oostduinkerke. Heerlijk!

Ps: onze camper houdt nog steeds stand, ware het niet met een nieuwe dieselfilter en een paar lastige ritjes tot de dichtstbijzijnde garage. Hip hip hoera voor 1982 en de Volkswagens die toen van de band rolden, die zijn duidelijk van geen kleintje (lees: miljoenen modderpaadjes, bulten en gaten, spoorvorming, bergjes met serieuze hellingsgraden, …) vervaard. 

~ door joachimos op augustus 22, 2009.