Letland: de verrassende eerste 24 uren

Als je zoals ons maanden rondtrekt op half en half goed geluk, met een beknopte reisgids in het achterhoofd en een min of meer te volgen rode lijn in ons verhaal,weet je nooit wat een dag brengen zal. Zo ook onze eerste 24u in Letland.

Net toen we vreesden ten onder te gaan aan een overdosis kerken, kathedralen, eeuwenoude stadshuizen en dergelijke historische bezienswaardigheden, kwamen we in het Letse Liepaja terecht. Daar waar we de laatste tijd niets meer voelden bij het betreden van de zoveelste mastodont vol tierlantijntjes, zorgde een eenvoudige kathedraal in Leipaja voor een onverwachte, plotse ommekeer.. Het interieur was adembenemend, alles gehuld in een mooi, sereen grijze waas, met een overvloed aan gouden krullen rond het altaar en de preekstoel. Moeilijk uit te leggen waarom deze kerk ons hart wel veroverde en al die vorige niet, maar we zijn oh zo blij te beseffen dat er nog kerken/bezienswaardigheden zijn die zulke emoties bij ons teweeg kunnen brengen.

Eigenlijk veroverde niet enkel deze kathedraal ons hart, maar de hele havenstad. Liepaja ademt een soort kruising tussen het té hippe Antwerpse Zuid en het té alternatieve Gent uit, waardoor wij ons er meteen thuis voelden. Wanneer we dan nog geheel onverwacht het geweldige (en gigantisch goedkope) hotel Fonaine tegen het lijf lopen, is onze kennismaking met Letland meteen geheel geslaagd! Hotel Fontaine aan de kaaien is Marokko meets fluo, meets kitsch meets sovjet. Het beste hotel tot hiertoe voor de beste prijs. Wat je u daarbij moet voorstellen? Check it out!

Je zou denken dat die eerste dag in Letland nu wel genoeg onverwachte wendingen bevat, ware het niet dat plotsklaps uit het niets een jongeheer opduikt met een geweldig groot… pak frieten! En niet zomaar een pak frieten, maar een pak frieten zoals een Belg zich een pak frieten voorstelt, een wit kartonnen dozeke met veel frietjes en een goeie kwak mayonaise erop. Ons hartje maakte een sprongetje en we volgden in tegengestelde richting van onze gefrituurde Messias onze neus richting snackbar voor ons eigenste bakje goud met een toefje witte diamant. Even terug in België…

Toch stiekem blij niet in België maar aan de Letse, kilometerslange kust te vertoeven! Het is hier geweldig! Een strandganger van het meer eenzame, rustige type kan hier uren doorbrengen op witte zandstranden met enkel hem/haarzelf, de zon en de zee. En dat is exact wat wij ook doen. Met kampeerplekjes die wondermooie zonsondergangen in de zee belichamen, meters lange zandkastelen en ochtendgymnastiek op een compleet verlaten strand. Zoals u hieronder kan zien, we worden hier volleerde Letse badgasten van formaat.

~ door joachimos op augustus 26, 2009.