Onze kennismaking met een nieuw land: Estland!

Zijn de Baltische staten over één kam te strijken? Zeker niet als je Estland binnenrijdt. Naast het vreemde taaltje geldt voor Estland een meer geslaagde overgang naar de vrije markt met tengevolge een serieuze economische ontwikkeling die de andere 2 Baltische landjes het nakijken geven. Zoals op vele plaatsen in de wereld geldt ook in de Baltische staten de Zuid-Noordregel die stelt: hoe noordelijker, hoe welvarender. De fervente gebruikers van Skype (uitgevonden door een Est) beseffen het waarschijnlijk zelf amper, maar hier in Estland heerst een jong, bruisend investeerdersklimaat!

Ligt het aan het nieuwe schooljaar en de daarmee gepaard gaande terugkeer van de jeugd in de Estse straten, of heerst er in het gezellige Tartu (de studentenstad van Estland) altijd zo’n ongedwongen, levendige, jeugdige en hippe sfeer? Het is alleszins tijden geleden, waarschijnlijk van die dag in België toen we in onze camper stapten, dat we zoveel hippe jeugd in spannende Bob-Dylanbroekjes, dito zonnebrillen en dito attitude zagen. Hier geen hoge hakken, vleeskleurige panty’s of plastieken rokjes, of ze moeten zich goed verstopt hebben. Hier overtuig je een hippe tiener met de zin “the people in Belgium don’t realise how fashionable Estonians are. Wij komen van Oekraïne, Wit-Rusland en Letland, dus je kan je voorstellen dat we overdonderd worden door jullie kledingkeuze. Laten we het vastleggen zodat ze in België even overdonderd kunnen zijn.” Dat werkt! Want het mag gezegd worden, de Esten zijn trots op hun land! Menig Estse vlag en nationalistisch standbeeld helpen de toerist  zich daaraan te herinneren. Dat en de Estse vlaggetjes die te pas en te onpas op de kledij van de Est opduiken, doen een mens beseffen dat dit land nog niet zolang (terug) op de kaart staat en de wereld, maar misschien vooral zichzelf, moet/wil overtuigen van hun unieke, historisch te rechtvaardigen karakter!

Blank or White

Opvallend: tot hiertoe kwamen we zelden tot nooit een medemens tegen met een andere, laat staan donkere huidskleur, tenzij het een zongebruinde, hooggehakte dame op het Letse strand betrof. Op enkele toeristen in de hoofdsteden na kunnen we het aantal zwarten of Noord-Afrikaanse types op één hand tellen. Als je de Roma niet meerekent (en dat doen ze hier zowat altijd), hebben we de afgelopen maanden om het zo te zeggen door “raszuiver” gebied gereisd. Het is een raar gevoel dat we een lange tijd niet konden definiëren, maar er ontbreekt iets wezenlijks in het straatbeeld. Wij Belgen missen de occasionele Turk, Marokkaan, Chinees, Japanees, Kongolees of platte kees. Het is bevreemdend in onze ogen dat alle Chinese Takeaways, Kebabzaken, nachtwinkels, Indische snuisterijen winkels, en den Italiaan telkens een blond, blauwogige plaatselijke schone achter de toog heeft staan. De mengelmoezen die in België overal zo vertrouwd zijn, bestaan hier niet. Zelfs de vele hoofdsteden die we aandeden kunnen nog geen klein beetje voor multicultureel doorgaan. Ooit was het anders, maar nu ligt er in het oosten van Europa één grote blanke buffer met hier en daar een verloren gelopen Roma zigeuner om het leven toch een beetje te kruiden.

~ door joachimos op september 7, 2009.